Leeuwarden, stad van stegen. 1918
Oene Oane Anema liep as jong serzjant
's aves graag te kuieren in 't Jodeland.
En in 't stille duuster, bij de eerste bocht,
trof ie toen 'n meiske, dat ie daliks mocht.
En an 't eind fan 't dykje, toen se fut gaan sou,
Froeg ie: 'Teats, hoe hiet je meer en waar wone jou?"
Maar 't meiske sei: "Oe heden, is 't al so laat?
Ik mag om disse tied niet met 'n man op straat!"
Gauw fluusterde se 't woonplak, wylst se noch 'n tuutsje kreeg,
Maar 't ienichst wat ie hoorde was 't woordsje: ...steeg.
Hij had in 't pikkeduuster hur gesicht niet sien,
maar oek al had 't dag woest, liefde maakt toch blien!
Hij docht: 'k Sal hur wel fiene, dat is so moeiluk niet,
ik weel dat se in 'n steeg woont en dat se Teatske hiet.
Toen is ie hene gongen en het 'n beltsje kocht
en bellend riep ie: "Teatske!" in elke stegebocht.
En waar die niet weest het!
In de Bargejagerssteeg en in de Blokhuussteeg,
in de Hoedemakerssteeg en in de Haniasteeg,
in de Kastmakerssteeg en in de Ketelsteeg,
in de Skuutmakerssteeg en in de Suupsteeg,
In de Pottebakkerssteeg en in de Poptasteeg,
in de Muggesteeg en in de Muntesteeg.
Sels gong ie noch even deur de Lombardsteeg hene.
Maar Teatske sien? Dat mut je niet mene.
Oene Oane Anema, so'n kreas en fiks serzjant,
liep d'andere avends weer te kuieren in 't Jodeland,
En in ‘t stille duuster, bij de tweede bocht,
trof ie weer 'n meiske, dat ie daliks mocht.
En an 't eind fan 't dykje, toen se fut gaan sou,
froeg ie: "Klas, hoe hiet je meer en waar wone jou?"
Maar 't meiske sei: "Oe heedskes, is 't al so laat?
ik mag fan ons moeke niet so laat op straat."
Gauw fluusterde se 't woonplak, wylst se 'n tuutsje kreech,
maar 't ienichst wat ie hoorde was 't woordsje: ...steeg.
Nou had ie in 't duuster hur gesicht niet sien,
maar oek al had 't dag weest, liefde maakt toch blien?
Hij docht: 'k Sal hur wel fiene, dat is so moeiluk niet,
Ik weet dat se in 'n steeg woont en dat se Klaske hiet.
Toen is ie hene gongen en het syn beltsje socht,
en bellend riep ie: "Klaske!" in elke stegebocht.
En waar die niet weest het!
In de Bontepapesteeg en in de Baarsjessteeg,
in de Ayttasteeg en in de Atsmasteeg,
in de Kloostersteeg en in de Kalksteeg,
in de Loodgieterssteeg en in de Langesteeg,
in de Messemakerssteeg en in de Molensteeg,
in de Wolvesteeg en in de Wiede Steeg.
Sels gong ie noch even deur de Pylsteeg hene.
Maar Klaske fiene? Dat mut je niet mene.
Oene Oane Anema, so'n doofhudige serzjant,
liep 'n foech week later weer in 't Jodeland.
En in 't stille duuster, krekt wat u al docht,
trof ie weer 'n meiske dat ie daliks mocht.
En an 't eind fan 't dykje, toen se fut gaan wou,
froeg hij: "Luts, hoe hiet je meer en waar wone jou?"
Maar 't meiske sei: "Meensekienders, is 't al so laat?
As ons heit 't merkt, wurdt ie oegriesluk kwaad."
Haastich sei se 't woonplak, wylst se noch 'n tuutsje kreeg,
Maar 't ienichst wat ie hoorde was 't woordsje ...steeg.
Nou had ie in 't duuster hur gesicht niet sien,
Maar 't leek 'm so te horen, wel 'n aardich kien.
Hij docht: 'k Sal hur wel fiene, dat is so moeiluk niet,
'k weet dat se'in 'n steeg woont en dat se Lutske hiet.
Toen is ie hene gongen en het syn beltsje socht
en bellend riep ie: "Lutske!" in iedere stegebocht.
En waar die niet weest het!
In de Bollemansteeg en in de Bontemansteeg,
in de Doorgaandesteeg en in de Doelesteeg,
in de Koperslagerssteeg en in de Kloksteeg,
in de Skinkefretersteeg en in de Stokerssteeg,
in de Gardenierssteeg en in de Gasthuussteeg,
in de Tuunmansteeg en in de Tuunsteeg.
Sels gong ie noch even deur de Bargesteeg hene,
Maar Lutske sien? Dat mut je niet mene.
Oene Oane Anema belandde op Skinkesskaans
en daar hoorde dy 'n frouwestem: "Dit is myn laatste kaans!
Och, myn lieve Oene, soekstou echt naar mij?
Wacht dan even, Popke, dan kom ik gauw bij dij!"
Maar Oene Oane Anema gongen de grizen over de grouwen,
Hij docht: Oe blinder, nou mu'k fut, want anders wurdt 't trouwen.
Hij sette daliks uut 'n eind, lope om 't leven,
en 't frommis skriemde'm achterna: "Och Oene, wacht nou even!"
En waar die niet langes flogen is!
Deur de Bolswardersteeg en deur de Baginesteeg,
deur de Posthoornsteeg en deur de Pieteroliesteeg,
deur door de Kolleesjesteeg en deur de Kroeme Elleboogsteeg,
deur de Regenboogsteeg en deur de Rutersteeg,
deur de Nije Steeg en deur de Nauwe Steeg,
deur de Ciprianussteeg en deur de Spooksteeg.
Toen het ie 'm ferskuuld in de Jan Mutskesteeg,
So bang was ie dat se 'm toch noch kreeg!
